'Footnote' didn't really do it for me. The slow start was hindering early on, specifically that very first scene where we just linger on Eliezer and Uriel; I get why, it just didn't work in getting me hooked. I found the characters kinda unlikeable too; by design but still. I don't need to like characters, but if they aren't the most watchable in that department then they need to be interesting - the main bunch, although this element does improve (as the film does itself) as the run time ticks on, aren't all that noteworthy to see onscreen. The second half of the movie is most certainly the better portion. Not only does the aforementioned get better (albeit not enough to make me say I enjoyed this) but the editing and score gets pretty lively. The subtle humour scattered in, mostly at the start actually, is decent too. Acting-wise, Shlomo Bar-Aba and Lior Ashkenazi are OK - two I could see myself liking in a different flick. I do like what the movie attempts to say and on paper it is interesting. This is evidently a well liked film, so who am I to say otherwise? I didn't dislike it, it's just not for me.

The originale title of the film is Hearat shulayim.

The beautiful pettiness of academia.

wreszcie film, który zapada w pamięć.. tia na początku trochę się dłużył.. nic się nie działo, ot, historyjka o ojcu, który jako profesor przez trzydzieści czy dwadzieścia lat pracuje nad dziełem swojego życia, za które później nagrodę dostaje ktoś inny.. i którego syn, właściwie zbytnio nie pracując spija śmietankę w postaci nagród, odczytów.. film zaczyna trzymać w napięciu, odkąd okazuje sie, że to syn miał dostać kolejną, poważną nagrodę choć informacja o nagrodzie najpierw trafia do ojca.. czemu trzyma w napięciu? historia.. zazdrość o sukcesy syna, wiloletnia frustracja, skrupulatność, pracoholizm.. kontra syn, który dowiaduje się, że ojciec wszystkie jego osiągnięcia miał gdzieś i właściwei nie uważał je za coś ważnego.. trochę plytkie jak na jakiś dramat psychologiczny.. właściwie cała story podana jak na tacy.. ale.. wciąga.. czemu byłam po stronie ojca? nie wiem.. zostali skrzywdzeni obydwoje..